Toen ik 7 jaar geleden bij Lef! begon, was ik nog pril en zong gewoon wat ik zong, en nu kan ik al zoveel meer!
Dat geldt trouwens ook qua spel. Dat vind ik nog erg spannend om te doen en ben nog zoekende wat ik wel en niet kan/durf.
Gelukkig is dansen voor mij niet moeilijk. Dat doe ik al zolang ik me kan heugen, en vind ik gelukkig daarom ook geen probleem.
Het combineren van zang en dans vind ik persoonlijk het leukste wat er is.
Zo was Lef! ook 7 jaar geleden, toen ik er bij kwam; Zingen en staging en dansen combineren. Dat was voor mij toen helemaal nieuw en moest ik leren.
Maar dat ging vrij makkelijk. Gelukkig!
Ik vind het heerlijk om bij Lef! te mogen zijn. Ik kan mijn energie kwijt en leer er veel over zangtechnieken en hoe je deze toe kunt passen.
Voorheen was ik alleen bezig met ‘borststem’ , ‘kopstem’, en ‘belten’.
Vooral het belten vind ik heerlijk om te doen.(Vorig jaar met Mabels gebed)of in ensemblenummers. Heerlijk!
Nu is ‘t belten een beetje naar de achtergrond verplaatst. Ik leer allerlei nieuwe stemtechnieken zoals ‘twang’, ‘dun’ ‘stijf’ ‘dik’ …… pfff, teveel om op te noemen!
Dit jaar is Lef! weer nieuw voor mij.(Niet voor mij als Leffer, want dat ben ik inmiddels al weer ruim 6 jaar.)
Een heel nieuw stuk met een nieuwe manier van werken,kortom spannend.
‘t Thema sprak mij meteen wel aan dit jaar. Tussen leven en dood, hemel en aarde….
Wat ik daarvan precies moest verwachten wist ik nog niet.
Nu zijn we een aantal weken verder.
De rollen zijn verdeeld en ik mag mij verplaatsen in de rol van Nonja.
Wat dat mij gaat brengen, zullen we nog zien.
Kom allen maar gewoon kijken!
Tot Lef!s,
Annemieke